In ‘t kort
Als je met Imupro zoekt op internet, dan kom je ontelbaar veel websites tegen. Allerlei chronische aandoeningen zouden veroorzaakt worden door voedselovergevoeligheid. Een Imupro 300-test toont met IgG-antilichamen aan tegen welke bestanddelen uit voedingsmiddelen een intolerantie bestaat. Imupro staat voor immuunprofiel; 300 is ongeveer het aantal voedingsmiddelen waarvoor overgevoeligheid aangetoond kan worden.
Er is geen wetenschappelijk bewijs dat een ImuPro 300-test werkt. Voedselovergevoeligheid toon je niet aan met immunoglobuline G (IgG).
Wanneer wordt Imupro 300 aangeraden?
Een Imupro 300-test wordt op internet aangeraden bij maagzuur, ulcus, hernia diaphragmatica, CVS, chronische diarree/obstipatie, colitis ulcerosa, irritable bowel syndrome, migraine, reumatische problemen, hyperkinesie, atisme, slaapapneu, snurken, over-/ondergewicht, alle chronische ziekten, chronische ontstekingen, arthritis, thyreoiditis, cystitis, sinusitis, intestinale problemen, huidproblemen zoals atopische eczeem, acne en psoriasis, hoofdpijn, vertigo, psychologische disorders, adipositas, malabsorptie syndroom, autoimmuun ziekten, astma, diabetes, enzovoort.
Wat houdt Imupro 300 in?
Imupro 300 is een voedselintolerantietest. Om vast te stellen welke voedselintoleranties een patiënt heeft, is één bloedtest nodig. Bloed wordt afgenomen waarna het wordt onderzocht in een laboratorium. Daar onderzoekt men het bloedmonster op specifieke IgG-antistoffen tegen bepaalde voedingsstoffen. De voedingsstoffen zijn verkregen via een chemische procedure en zijn in testbuisjes gedaan. Met de Imupro 300-test zijn circa 300 verschillende testbuisjes nodig, in elk buisje wordt een andere voedingsstof gedaan. Vervolgens wordt elk buisje gevuld met bloed van de patiënt. Als het bloed specifieke antistoffen bevat tegen dat specifieke voedsel, dan ontstaat er een verbinding. Het duurt even voordat deze verbindingen zichtbaar zijn. Gevoelige meetinstrumenten bepalen vervolgens de hoeveelheid antistoffen.
Getest worden voedingsstoffen uit de groepen: vlees, groenten, granen, peulvruchten, kruiden en specerijen, slasoorten, paddestoelen, vis en zeevruchten, fruit, zaden en noten, koffie en thee, zuivelproducten, gist, zoetstoffen, conserveringsmiddelen, kleurstoffen, smaakversterkers en overige stoffen. [1]
Aan de hand van de uitslag wordt een voedsel-immuunprofiel vastgesteld. Een aangepast voedingspatroon zorgt voor: verbetering gezondheid, verbetering of verdwijnen van vermoeidheid, darmproblemen, migraine, reumatische symptomen, huidproblemen, en helpt bij diabetes.
Waar kan men terecht voor Imupro 300?
Op internet worden allerlei mogelijkheden aangeboden. In Nederland kan men onder andere terecht bij laboratorium Pro Health te Weert. [2] Het KEAC te Weert en het Europees Laboratorium voor Nutrienten te Bunnik bieden ook een dergelijke voedselintolerantietest aan. [3][4] Het zou gaan om een ELISA-test. Waarschijnlijk is dat niet. Genoemde laboratoria hebben geen accreditatie als klinisch chemisch laboratorium (raadpleeg www.cckl.nl en www.rva.nl).
Werkt Imupro 300?
Nee, Imupro 300 werkt niet. Voedselallergie onderzoekt men niet met IgG. Onderzoek naar IgG-antilichamen vindt plaats bij infectie van het centraal zenuwstelstel, meningitis, encephalitis, multiple sclerose en bij auto-immuunziekten, bij bacteriële, recidiverende en chronische keel-, neus-, oor- en/of luchtweginfecties of bij verdenking op gammapathie (ontsporing van witte bloedcellen).
Aannemelijk is dat het om een ELISA/ACT-test gaat. Dat is een onderzoek waarbij gekeken wordt hoe witte bloedlichaampjes van een patiënt reageren op circa 300 voedingsstoffen, mineralen, conserveringsmiddelen e.d. Let op: een ELISA-test is een regulier bloedonderzoek bij bijvoorbeeld autoimmuun- en infectieziekten.
De Imupro 300-test is te plaatsen in het rijtje dubieuze voedselallergietests zoals: cytotoxic food test, ELISA/ACT, ALCAT, NuTron, toegepaste kinesiologie, Nambudripad’s Allergy Elimination Technique (NAET), elektrodermale huidtests en overige voedselimmuun- en IgG-tests waarbij wel reacties optreden maar die niet per se duiden op een allergie. [5]
Hoe je wél een voedselallergie test [6]
Wanneer je denkt dat er sprake is van een voedselallergie en je die op de juiste manier wilt bepalen, dan begin je met het zorgvuldig bijhouden van een dagboek. Hierin noteer je de voedselinname en symptomen gedurende een aantal weken. Denk aan symptomen als gezwollen lippen en ogen, galbulten of huiduitslag, vooral als ze verschijnen kort (enkele minuten tot een paar uur) na het eten. Diarree kan ook verband houden met voedselintolerantie. Van belang zijn gegevens als: de verdachte voeding, de hoeveelheid, de tijd tussen inname en symptomen, of er een consistent patroon is van symptomen nadat het voedsel is geconsumeerd. Hoewel bijna alle voedingsstoffen allergische reacties kunnen veroorzaken, zijn een paar voedingsstoffen verantwoordelijk voor circa 90% van de reacties.
Bij volwassenen gaat het vooral om pinda’s, noten, vis en schelpdieren. Bij kinderen om eieren, melk, pinda’s, soja en tarwe.
Als er duidelijke symptomen waren, dan hoort de volgende stap te zijn: kijken of het vermijden van de verdachte voedingsstoffen zorgt dat de symptomen niet optreden. Als de symptomen wegblijven, dan kunnen stap voor stap de weggelaten voedingsstoffen weer gegeten worden om te kijken of de symptomen weer optreden. Als het gaat om galbulten, overgeven, een gezwollen keel of benauwdheid, dan is het verstandig een allergoloog te raadplegen.
Een juiste medische behandeling houdt in een zorgvuldige beoordeling van de ziektegeschiedenis van de patiënt. Ook doet men huidtesten (krasjes of injecties) met allergenen om te zien of er sprake is van een allergische reactie. Wanneer een huidtest riskant is, kan een RAST op z’n plaats zijn. RAST is een afkorting van radio-allergo-sorbent-test, een bloedonderzoek waarbij allergische IgE-antistoffen kunnen worden aangetoond. Een te hoog gehalte aan allergische antistoffen in het bloed is een duidelijke aanwijzing voor het bestaan van een allergie, maar niet bewijzend.
De enige zekere diagnose van een allergie voor voedsel, kleurstof of andere toevoeging is een test waarbij een patiënt de verdachte stof of een placebo inneemt. Deze procedure is op zijn plaats als de ziektegeschiedenis wijst op een voedselallergie, terwijl de huidtest en RAST negatief zijn. Deze test moet gedaan worden onder goede begeleiding, vanwege mogelijke gevaarlijke allergische reacties. [7]
Conclusie
Voor honderden euro’s, ponden of dollars worden mensen misleid met een test als Imupro 300. Reclame wordt gemaakt met de naam (ELISA) van een bestaande reguliere test en de naam van bestaande IgG-antistoffen. Slechts om een betrouwbare indruk te maken. In feite wordt er een andere test gebruikt en voedselallergieën worden niet met IgG-antistoffen getest.
Bronnen:
